Όπως είναι γνωστό με το Ν. 2525 /97 θεσμοθετήθηκε η κατοχή εκ μέρους των πτυχιούχων των καθηγητικών σχολών του Πιστοποιητικού Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας ως απαραίτητης προϋπόθεσης για το διορισμό τους στην εκπαίδευση. Πιο συγκεκριμένα στο άρθρο 6 παρ. προβλεπόταν ότι "καταρτίζονται στα ΑΕΙ προγράμματα θεωρητικής και πρακτικής άσκησης, διάρκειας δύο ακαδημαϊκών εξαμήνων, τα οποία παρακολουθούν οι υποψήφιοι εκπαιδευτικοί είτε κατά τη διάρκεια των βασικών σπουδών τους είτε μετά τη λήξη αυτών". Δέκα τρία χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου Ν. 2525 /97 και η διάταξη για την καθιέρωση του Πιστοποιητικού Παιδαγωγικής Επάρκειας για τους υπό διορισμό εκπαιδευτικούς έχει ριχτεί με ευθύνη πολλών στον κάλαθο της "μη τήρησης των νόμων". Παράλληλα, την περίοδο αυτή η εξέταση των παιδαγωγικών γνώσεων στα πλαίσια του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ εξελίχθηκε σε μια παρωδία "αξιολόγησης" μέσα από τη διαδικασία των ερωτήσεων πολλαπλής επιλογής. Σ' αυτό το περιβάλλον είναι σημαντικό ότι το ΥΠΕΠΘ θέτει σε προτεραιότητα και σε νέα βάση το ζήτημα αυτό.
Στα πλαίσια μιας τέτοιας φιλοσοφίας η οποία αξιολογεί ως σημαντική τόσο τη βασική εκπαίδευση των μελλοντικών εκπαιδευτικών όσο και τη συμβολή των Πανεπιστημίων σε μια τέτοια θεσμική καινοτομία ,μπορούν να προταθούν τα ακόλουθα: