[6/7/2026]

Βασίλης Μοτσάκος, Από τη ρωγμή μπαίνει φως, εκδόσεις Καλλέντη, 2025

Γράφει η Νατάσα Μερκούρη

Απόσπασμα

Η ανάμνηση του εκφοβισμού ως περιστατικό είναι πάντα παρούσα στη ζωή του ούτως ή άλλως. Ο στοχασμός και η καταβύθιση στην ψυχή του είναι που του λείπουν, για να επουλώσει το τραύμα και «από τη ρωγμή να μπει φως».

Όταν συνειδητοποιεί ο Δημήτρης γιατί δεν μπορεί πια να σωπαίνει, αποφασίζει να γράψει πια ο ίδιος, να αποτυπώσει την αγωνία και τους φόβους του, να τους δώσει μορφή και έτσι να τους τιθασεύσει, να τους μετατρέψει σε δράση, που όχι μόνο θα σταθεί ανάχωμα στη βία, αλλά θα συμπαρασύρει και άλλους, θα τους βγάλει από τη σιωπή του θεατή αλλά και από τον ρόλο του θύτη.

Γιατί, τελικά, ο Δημήτρης καταφέρνει αυτό που όλοι οι εκπαιδευτικοί προσπαθούμε όταν κάποιος αδρανεί, να κάνει τους συμμαθητές του να σηκώσουν επιτέλους το χέρι, να ζητήσουν και να πάρουν τον λόγο. Και το αναπάντεχο, καταφέρνει να αφαιρέσει τα αγκάθια και από τον θύτη, τον Γιώργο, που παραδέχεται τη μοναξιά του θύτη και τον φόβο του ότι δεν ξέρει ποιος πράγματι είναι αν δεν έχει ακόλουθους και θεατές.

Περιεχόμενα τευχών 197 και 198

Δείτε πληροφορίες για τη συνδρομή του 2026 στη σχετική ιστοσελίδα.

Δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση, ολική, μερική ή περιληπτική αναπαραγωγή, η κατά παράφραση ή διασκευή των κειμένων που περιέχονται στο τεύχος με οποιονδήποτε τρόπο (ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή άλλο), χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.